Wilbert van Vree is een studiegenoot van me.
We hebben andragologie gestudeerd.
Ik ben daarna in de automatisering gegaan.
Wilbert heeft het beter gedaan: hij is gepromoveerd op het onderwerp
vergaderen.
Ik heb Wilbert voor de Nationale Office-Dag uitgenodigd, omdat ik
me er al jaren over verbaas dat van de kant van de automatisering zo
weinig
ondersteuning
is voor
vergaderen.
Teksten maken, rekenmodellen maken, databases maken, berichten versturen
over de draad, het zijn activiteiten die terecht door Microsoft Office
worden ondersteund.
Maar waarom is vergaderen zo karig bedeeld?
Dat is toch een kern-activiteit van veel kantoormensen?
Neem nu een min of meer normale ervaring van mijzelf.
Ik probeer mensen
te bereiken.
Niet altijd, maar best wel vaak krijg ik te horen: die
is in vergadering.
Waarom heeft de revolutie van de automatisering dat niet veranderd?
Ja,
Microsoft heeft nu zelf een supermachine uitgevonden om elkaar op afstand
te kunnen zien.
Het apparaat brengt automatisch degene in beeld die
iets zegt.
Maar toen ik dat zag had ik het Peggy Lee-gevoel: ‘something
was missing’.
Wilbert gaat ook niet onthullen wat de zin van vergaderen
is, noch waarom de software niet dit deel van de menselijke wereld
bedient, zoals het
bediend zou
kunnen
worden.
Maar hij maakt u wel deelgenoot van een ‘andere’ kijk op
vergaderen.
Wilbert is doctor in de sociale wetenschappen.
Maar weest niet bevreesd een stoffige kamergeleerde aan te treffen.
Wilbert is een aangename spreker.
Ja, die mensen uit de automatisering die zijn ook heel fijn om naar te
luisteren, maar Wilbert is weer net iets anders.
Van Vree, daar kan men wat mede! |